31.1.22
14:00
Coñecemento do Medo vai de amar a quen nos fire e ferir a quen nos ama, de odiar a nosa herdanza e ensinala con orgullo. Branca Trigo constrúe este estudo empregando o cine de terror como fío condutor. Temede cada verso.
“Son unha covarde que adora os filmes de terror. Chamarédesme masoquista. E é certo. Gústame sufrir; tocar cousas coa lingua para saber se queiman, sentir que esta aprendizaxe térmica me mete o medo no corpo. Memorizo os tempos de repouso. Remexo no que me aterra, porque a valentía e a condición humana son, desde todos os puntos de vista, irreconciliables. E deste ensaio-erro nace o libro”.
“Son unha covarde que adora os filmes de terror. Chamarédesme masoquista. E é certo. Gústame sufrir; tocar cousas coa lingua para saber se queiman, sentir que esta aprendizaxe térmica me mete o medo no corpo. Memorizo os tempos de repouso. Remexo no que me aterra, porque a valentía e a condición humana son, desde todos os puntos de vista, irreconciliables. E deste ensaio-erro nace o libro”.
“neste lugar / hai unha certa violencia na forma de articular a palabra / verdade”, escribe a autora nesta sorprendente estrea literaria. Simún non só lle serve para indagar na poesía desde distintos ángulos, senón que lle permiten facer un exercicio de coherencia entre a oralidade da súa orixe e as posibilidades da escrita. Poucas veces se dá un debut tan excepcional. Os seus versos, construídos co mesmo vento abrasador que lle dá título ao libro, móvense entre o imprevisible e o cataclismo, entre o atrevemento e a loita cotra unha mesma como índice de xenialidade.
Estamos no ano 50 antes de Cristo. Toda a Galia está ocupada polos romanos... Toda? Non! Unha aldea poboada por irredutibles galos aínda segue resistindo o invasor. E a vida non é doada para as gornicións de lexionarios romanos nos reducidos campamentos de Babaórum, Aquárium, Laudánum e Petibónum... Nesta ocasión Astérix viaxará co inseparable Obélix ata Britania para axudar o seu curmán Botórax na defensa da súa aldea, invadida polos romanos.
Estamos no ano 50 antes de Cristo. Toda a Galia está ocupada polos romanos... Toda? Non! Unha aldea poboada por irredutibles galos aínda segue resistindo o invasor. E a vida non é doada para as gornicións de lexionarios romanos nos reducidos campamentos de Babaórum, Aquárium, Laudánum e Petibónum...Nesta ocasión, os normandos chegan á aldea gala dispostos a descubrir o que é o medo. Ao bateren con Astérix e Obélix, e co resto dos irredutibles galos, de seguro que o van conseguir.
Estamos no ano 50 antes de Cristo. Toda a Galia está ocupada polos romanos... Toda? Non! Unha aldea poboada por irredutibles galos aínda segue resistindo o invasor. E a vida non é doada para as gornicións de lexionarios romanos nos reducidos campamentos de Babaórum, Aquárium, Laudánum e Petibónum...Nesta ocasión todos os homes da aldea embarcan con rumbo a Grecia para participar nos Xogos Olímpicos e darlles unha vez máis unha malleira aos romanos. Pero as cousas complicaranse cando descubran que non poden usar a poción máxica para gañar.
Estamos no ano 50 antes de Cristo. Toda a Galia está ocupada polos romanos... Toda? Non! Unha aldea poboada por irredutibles galos aínda segue resistindo o invasor. E a vida non é doada para as gornicións de lexionarios romanos nos reducidos campamentos de Babaórum, Aquárium, Laudánum e Petibónum...Nesta ocasión, Astérix e Obélix enfróntanse a unha nova misión: construír un palacio para a mesmísima Cleopatra!
25.1.22
Bases
I. As composicións, que deben ser presentadas de xeito individual, poden ser tan extensas como queirades e terán como temática sentimentos como o amor e a amizade.
II. Poderán estar escritas tanto a man como a máquina ou computador, con boa caligrafía, sen faltas de ortografía, con limpeza e orde, indicando o curso, nome e apelidos da autora.
III. Deberán estar escritas en lingua galega e ser orixinais.
Prazo e lugar de entrega:
O prazo de entrega de cartas finaliza o venres 11 de febreiro ás 11:45 e terán que ser depositadas na urna de San Valentín situada na Biblioteca.
Premios:
Haberá un 1º premio (lote de libros e consumición de bocadillo e bebida para dúas persoas na cafetería do IES) e un 2º premio (lote de libros).
O xurado poderá declarar deserto o premio se as obras non cumpren as bases ou se considera que non teñen a calidade suficiente.
Organizan
Equipo da Biblioteca e de Dinamización Lingüística
24.1.22
Xosé rememora os anos da posguerra xunto a Xan, o fillo cego dos Pena Moura, co que medrou servíndolle como fiel guía e recibindo en pago os refugos dos vencedores. «Nesta estreitísima relación flúe o recoñecemento das capacidades de dominio aniquilador e submisión vergonzante, creadoras ambas dunha simbiose osmótica entre dous rapaces que chegan a confundirse no mal, na crueldade e na vinganza», apunta Helena Villar Janeiro no prólogo.
Tras a explosión no reactor 4 da planta nuclear de Chernóbil todo semella inerte na cidade do átomo. Desde a súa evacuación, Prípiat é unha cidade en ruínas que os pequenos e as pequenas, ante a ausencia de adultos, se afanan por manter en funcionamento. Todos agás Lena Petrova, diferente e solitaria, que non é quen de atopar o seu lugar entre as rúas e edificios baleiros. Non hai nin rastro da súa mellor amiga, Svetlana, e agarda con ansia o regreso da súa nai. Tan só o enigmático Máscara parece adaptarse tan mal coma ela á nova orde das cousas. Que segredo agochará?
Os personaxes creados por Albert Uderzo e René Goscinny volveron! Logo de «Astérix e os pictos» e «O papiro do César», Astérix e Obélix regresan con «Astérix en Italia», o novo álbum asinado polos talentosos Jean-Yves Ferri e Didier Conrad. En «Astérix en Italia», Astérix e Obélix embárcanse nunha gran aventura que fará que coñezan a fondo a sorprendente Italia antiga.
19.1.22
Cando unha pensa que un día sen ler é un día perdido, o fai en calquera parte e o comparte nas redes sociais, corre o risco de que unhas editoras atentas e curiosas lle pidan algo así como unha “biografía bibliográfica”. Un ensaio que percorra a vida dunha bibliópata desde a infancia ata os, poñamos por caso, corenta anos; desde que odiaba ler ata chegar ao punto de desexar non parar de facelo, no que conte as súas vivencias arredor desas obras que supuxeron un antes e un despois. Un texto cheo de humor, amor, anécdotas, digresións e libros. Os libros que hai en Emma Pedreira.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
